تصویر کتاب زمین سوخته

تا این کتاب در دستتان است، صدای جنگ در گوشتان می‌پیچد

تصور شما از جنگ چیست؟

یادم می‌آید در کتابی خواندم، سینمای جنگی ایران، جنگ را مثبت تلقی می‌کند. و نویسنده با تمام تلاش سعی کرده بود جوانب مختلف این قضیه را بررسی کند. نویسنده اهتمام می‌ورزید فعل جنگ را از حس ما نسبت به آن جدا کند. او معتقد بود ذات جنگ خوب نیست ولی ما در برهه‌های زمانی مجبوریم بجنگیم، اما آنچه در سینما نشان می‌دهد جنگ را مثبت جلوه می‌دهد.

این حرف‌ها و تلاش‌ها برای من که فقط چند فیلم سینمایی جنگی دیده‌ام خیلی آوانگارد بود. جنگ را مثبت نمی‌دانم ولی درک نمی‌کردم که جنگ چه خسارتی بر کشور و جامعه وارد می‌کند.

کتاب «زمین سوخته» نوشتۀ «احمد محمود» کمی مطلب را برایم شفاف کرد. مفهوم جنگ را برایم گسترش داد. توپ و تانک را از جبهه به خانه آورد. احمد محمود شهدایی را نشان داد که رفته بودند نان بخرند و کشته شدند. نمای دیگری از مبارزه.

نمای خصوصی‌تر. درون مرزی و خانه به خانه.

احمد محمود روایت مستندی از اهواز را برایتان به تصویر می‌کشد. دیالوگ‌نویسی‌اش چنان ماهرانه است که گویی به صدای ضبط شدۀ مردم جنوب گوش می‌دهید.

شاید بعد از تمام کردن این کتاب کمی برایتان سوال ایجاد شود که چرا آخر داستان اینگونه تمام شد، یا موقع خواندن کتاب دلتان بخواهد راوی داستان را کتک بزنید. با خواندن مصاحبۀ لیلی گلستان با احمد محمود جواب پرسش‌هایتان را خواهید گرفت.  

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *