حضرت خدیجه، از ملکۀ قریش تا ام‌المومنین

همسر پیامبر ما، حضرت خدیجه، در سن ۲۵ سالگی، ثروتمندترین تاجر زمان خودشان، چه در بین مردان و چه در بین زنان بود و در شهرهای حبشه و مصر، دفتر تجارتی داشت.

ثروت مردم آن زمان را با تعداد احشام و چهارپایان، مخصوصا شتر، می‌سنجیدند.

اما معروف است که کسی توانایی شمارش حیوانات و چهاپایان حضرت خدیجه را نداشت. 

و فقط تعداد شترهای ایشان را «بیش از هشتادهزار راس» می‌دانستند.

این ثروت بی حدوحساب، حاصل تلاش و درایت خود حضرت بود و هیچ ارثی به ایشان تعلق نگرفته. 

«ملکهٔ قریش» و «طاهره» نام‌هایی است که مردم به حضرت خدیجه داده بودند..

هنگام ازدواج با حضرت رسول، ۲۵ سال سن داشت و معاندان ایشان، چه بد سرنوشتی برای خود رقم زدند وقتی به دروغ گفتند، ایشان قبل پیامبر دوبار ازدواج کرده است. 

حسودان، تحمل دیدن این همه کمال را در یک بانو نداشتند. و آنقدر از رسیدن به آن مقام عاجز بودند که دست به تحریف تاریخ زدند تا شاید کمی از شکوه حضرت خدیجه را کم کنند.

اما بنظر من، آنچه بیشتر از همه برای معاندین ایشان غیرقابل تحمل است، خدمتی است که ایشان به اسلام کرده‌اند.

صاحب هشتادهزار راس شتر، آنقدر اموالش را در راه اسلام بخشید، که در زمان وفاتش، در شعب‌ابی‌طالب، خداوند کفنی از بهشت برای ایشان فرستاد.

مردم، تاب این همه ایمان و وفاداری را نداشتند.

مردم، تاب این همه علاقهٔ حضرت رسول به حضرت خدیجه را نداشتند.

مردم، تاب این همه بندگی او در برابر خدا را نداشتند.

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *