چگونه قبل از خاموش شدن، شتاب بگیریم؟

پارسال شهریور، قدم به راه فلسفه برای کودکان گذاشتم. دوره رفتم، کتاب خواندم، سعی کردم هر روز بهتر از قبل باشم. مثل هر شروعی، ابتدای مسیر پرشتاب بود. مخصوصا که ویژگی کلاس‎‌های فبک این است که هر بار در هر بحثی، و در هر جامعه‌ای، حرف جدیدی یاد می‌گیری و بحث از یک جهت عمیق می‌شود.

برای کلاس‌ها، بعد از اتمام زمانش، شروع می‌کردم به تامل نوشتن. تامل نوشتن یک مدل گزارش کار است، کجای کار برایم سخت بود، کجا راحت بود، چه چیزی را نمی‌دانستم و واکنش دانش آموزان به کار من چه بود.

مدتی از نوشتن این تامل‌ها گذشت. شیب پیشرفت من کم شد. بعد از مدتی، یکی از افرادی که آن‌ها را می‌خواند، به من نقدی وارد کرد که چرا همه چی برایت تکراری شده؟

همه چیز را میدانی، واکنش بچه‌ها را خوب می‌دانی و…

بعد از این واکنش از خودم پرسیدم: اگر این کلاس‌ها برای تو یکسان شده، چرا ادامه می‌دهی؟ چه چیزی به تو اضافه می‌کند؟

بعد از این تفکر امانیستی از خودم بدم آمد که مگر همیشه باید به تو چیزی اضافه شود؟ راه معلمی را انتخاب کردی و باید به دیگران کمک کنی.

ولی خودخواهی‌ام آرام نمی‌شد.

شروع کردم به خواندن کتاب‌هایی که نخوانده‌ام.

متوجه بودم که افزایش اطلاعات، چیزی نبود که مرا راضی کند. در همین اوصاف، به یک مشکلی خورده بودم که نمی‌دانستم چگونه حلش کنم.

بعد یادم افتاد که در کتاب‌ها خوانده بودم:

یکی از هدف‌های تسهیلگری این است که کودکان گفتگوهایی که در جامعه انجام می‌دهند را درونی کنند و هرکدام برای زندگی خودشان تسهیلگر شوند.

با همۀ معلمی که میکردم، باز هم عالم بی‌عمل بودم. این علم از خود من جدا بود و فقط برای گفتگو با دیگران از آن استفاده می‌کردم. برای همین درجا می‌زدم. این همه پرسش سقراطی بلد بودم ولی هیچ‌کدام را برای مشکلات و افکار خودم به کار نمی‌بردم.

بسم الله گفتم و وقتی فکری به ذهنم می‌آید، به جای شکیبا، سقراط می‌شوم.

شکیبا این فکر برای تو مفید است؟ حاشیه‌روی نیست؟ چه کمکی به بحث می‌کند؟ دیدگاه مخالف تو چیست؟ ملاکت برای این فکر چیست؟ جواب این سوال‌ات برحسب سلیقه است یا با پژوهش حل می‌شود؟

یقینا این قدم برای من خیلی لذت‌بخش است اما همۀ این حرف‌ها را کناری می‌گذارم، و این بار از خودم می‌پرسم نوجوانان کلاس به چه مرحله‌ای می‌رسند؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *