آیا یک بستنی و شکلات روی آن می‌توانند باهم دوست شوند؟


دوران راهنمایی، سن حساسی برای دوست و دوست‌یابی است. من از این دوران خاطرات خوشی ندارم. و تشنۀ شنیدن حرف بودم. دوست داشتم معلمی از دوست و ملاک‌هایش بگوید. صحبت‌هایی هم می‌شد ولی دربارۀ این که چقدر کاربردی بود نمی‌توانم نظری بدهم.

یکی از مفاهیم مهمی که در کلاسمان درباره‌اش صحبت می‌کنیم، دوست است. ولی من به عنوان معلم قرار نیست چیزی به بچه‌ها بگویم. آن‌ها یک داستان خوانده‌اند و بعد در حین حل کردن یک تمرین و گفتگوی صحیح، به ویژگی‌ها و ملاک‌های دوست خواهند رسید. شاید اغراق‌آمیز بنظر برسد ولی خود من هم از گفتگوهایشان استفاده می‌کنم.

موارد تمرین هم کاملا برای بچه‌ها ملموس است: دو دختر هشت ساله می‌توانند دوست شوند؟، دو نفر که به یک زبان صحبت نمی‌کنند، دو نفر که هیچ‌وقت همدیگر را ندیده‌اند و …

بچه ها همۀ موارد را به طور جدی بررسی می‌کنند تا می‌رسند به این مورد:

بستنی و شکلات روی آن.

این مورد مثل یک زنگ تفریح برای آن‌هاست. دخترانی که تا الان عقلشان را ملاک قرار داده‌اند و خیلی جدی بحث می‌کردند باید بخش خلاق ذهنشان را فعال کنند. برخی جواب‌هایشان آنقدر جالب است که دلم می‌خواهد شما هم بخوانید:

آیا بستنی و شکلات روی آن می‌توانند با هم دوست شوند؟

  • بله، آنقدر همدیگر را دوست دارند که که اگر بخواهی شکلات را بستنی جدا کنی، یک لایه از بستنی هم با آن جدا می‌شود.
  • بله، چون همدیگر را کامل میکنند.
  • بله می‌توانند، چون بهم چسبیده‌اند و در سختی و مشکلات باهم‌اند، باهم آب می‌شوند، باهم خورده می‌شوند.
  • بله می‌توانند، شکلات روی بستنی باعث می‌شود دوستش قشنگ‌تر بنظر بیاید.
  • نمی توانند دوست باشند، چون شکلات همیشه بیشتر مورد توجه است.

در میان خنده‌هایشان، یکی به دیگری می‌گفت «من شکلات بستنی‌ات هستم» و آرام و شیرین، دوستی و ملاک‌هایش برایشان عمیق می‌شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *